Kiedy warto wybrać się do specjalisty z niemowlęciem?

Każde dziecko, przychodzi na świat z pewną historią. Doświadczenia, które zebrało podczas ciąży i porodu w znaczny sposób wpływają na funkcjonowanie noworodka po porodzie oraz jego możliwości rozwojowe na dalszym etapie życia. Niestety świeżoupieczeni rodzice, sporadycznie otrzymują informację, żeby monitorować rozwój swojego dziecka nie tylko przez lekarzy specjalistów ale również przez fizjoterapeutów, terapeutów wczesnej interwencji, neurologopedów, psychologów czy pedagogów. Bardzo często się zdarza, że rodzice zaniepokojeni rozwojem swoich dzieci są uspokajani, słysząc: „jeszcze ma czas”, „jesteś przewrażliwiony”, „inne dzieci też tak mają”, „każde dziecko rozwija się inaczej”, „chłopcy rozwijają się później” i wiele innych podobnych komunikatów, które w rzeczywistości, są nierzadko efektem unikania nieprzyjemnych tematów lub co gorsze bagatelizowania obaw rodziców przez osoby, od których oczekują oni realnego wsparcia.   Takie "dobre porady"  potrafią mocno zaszkodzić. Dlaczego? Bo zabierają coś, co w sytuacji małego dziecka z nieharmonijnym czy opóźnionym rozwojem jest elementem kluczowym: CZAS. Czas, którego nie zawrócimy, czas największej podatności mózgu na działania korekcyjne, czas, który pozwoli na szybkie nadrobienie pewnych deficytów, poprzez odpowiednią pielęgnację neurorozwojową dziecka, poprzez stymulację w formie odpowiednio dobranej zabawy lub działań profilaktycznych.

Trudności dzieci rosną wraz z nimi, jeżeli nie zadziałamy odpowiednio wcześnie, ujawnią się w wieku przedszkolnym lub zamanifestują w szkole z większą siłą.

Dobro dzieci jest wartością nadrzędną, dlatego zależy nam na  budowaniu społecznej świadomości, że konsultacja ze specjalistą od rozwoju maleńkich i małych dzieci powinna być standardem postępowania świadomego rodzica. Biorąc pod uwagę, że badanie dziecka obejmuje każdą sferę rozwoju, jesteśmy w stanie stwierdzić już na bardzo wczesnym etapie czy rozwój dziecka przebiega harmonijnie czy jednak wymaga wsparcia.

Sygnały alarmowe:

Grupa wysokiego ryzyka wystąpienia problemów związanych z nieharmonijnym rozwojem to dzieci z obciążonym wywiadem okołoporodowym i ciążowym.

Czerwona lampka –pali się zawsze jeżeli Twoje dziecko:

  •  jest z trudnej, powikłanej ciąży  (jeżeli w ciąży przechodziłaś infekcje, brałaś leki, przeżywałaś duży stres, musiałaś leżeć, piłaś alkohol – nawet w pierwszych dniach, kiedy nie wiedziałaś, że jesteś w ciąży)

      i / lub

  • ma w wywiadzie nietypowo przebiegający poród (długi lub bardzo szybki, poród zabiegowy – kleszcze, vacum, poród przez cesarskie cięcie)

     i / lub

  • urodziło się jako wcześniak

    i / lub

  • otrzymało niską punktację w skali APGAR –poniżej 7 (UWAGA! 10 punktów w skali APGAR mówi nam jedynie o tym, że w pierwszych minutach życia, dziecko nie wymaga interwencji medycznej, nie jest to gwarant prawidłowego rozwoju dziecka)

   i / lub

  • urodziło się z niską masą urodzeniową

   i / lub

w pierwszych dniach po urodzeniu miało problem ze ssaniem

 

Niepokojące sygnały, które powinny Cię zmotywować do wizyty u specjalisty:

  • niesymetrycznie aktywne kończyny (np. jedną rączką czy nóżką dziecko porusza częściej

  • nieprawidłowe napięcie mięśniowe                     

  • dziecko preferuje jedną strony (np. lubi mieć głową zwróconą najczęściej w prawo lub lewo)

  • dziecko napina rączki lub nóżki

  • dziecko nie zatrzymuje wzroku na twarzy opiekuna powyżej 3 miesiąca życia

  • dziecko nie odwzajemnia uśmiechu powyżej 3 miesiąca życia

  • dziecko nie łączy rączek w linii środkowej ciała powyżej 3 miesiąca życia

  • jest nadmiernie spokojne niemowlęciem lub jest określane jako trudne dziecko – płaczliwe, nieprzewidywalne, bardzo wymagające „nieodkładalne”

  • ma trudności ze ssaniem

  • przekręca się z pleców na brzuszek tylko przez jedno ramię lub wcale

  • brak lub osłabiona reakcja na dźwięki, nie odwraca głowy w stronę dźwięku

  • brak lub osłabiona reakcja na bodźce wzrokowe, nie obserwuje, nie śledzi przedmiotu

  • ma trudności w różnicowaniu bliskich od obcych osób (w drugim półroczu życia)

  • nie gaworzy - (w drugim półroczu życia) – należy rozróżnić głużenie od gaworzenia, głużenie występuje wcześniej jako pojedyncze głoski gardłowe, gaworzenie to 

  • nie reaguje na imię (dziecko zwykle reaguje na imię ok 7-8 miesiąca życia

  • nie lubi leżeć na brzuchu

  • nie lubi dotykać niektórych przedmiotów (np. pluszowych)

  • niechętnie jeździ w wózku, aucie

  • wystąpiły trudności z rozszerzaniem diety

  • pełzanie / raczkowanie w sposób inny niż naprzemienny (prawidłowy wzorzec to raczkowanie naprzemienne -  prawa ręka-lew noga)

 

 

 

Świadomy rodzic kontroluje rozwój małego dziecka, konsultując się z lekarzem pediatrą i terapeutą dziecięcym, dzięki temu jest w stanie w porę zareagować i w odpowiedni sposób pielęgnować / stymulować swoje dziecko a w przyszłości uniknąć kosztownych terapii i zapewnić dziecku Dobry Start!