O metodzie INPP

Instytut Psychologii Neurofizjologicznej INPP (Institute for NeuroPhysiological Psychology) został założony w 1975 roku przez psychologa dr Petera Blythe. Od tego czasu prowadzi badania nad skutkami niedojrzałości w funkcjonowaniu ośrodkowego układu nerwowego widocznymi w trudnościach w uczeniu się, funkcjonowaniu emocjonalnym i zachowaniu. Od 2001 roku Międzynarodowym INPP w Chester kieruje dr Sally Goddard Blythe, która jest autorką licznych publikacji również w języku polskim.

Wykorzystując standardowe testy motoryczne, pierwotnie stosowane w medycynie, INPP opracowało metodę identyfikacji i oceny oznak niedojrzałości neuromotorycznej u dzieci i dorosłych oraz opracowało nieinwazyjną metodę indywidualnej interwencji, która polega na codziennym wykonywaniu indywidualnie dobranych ćwiczeń ruchowych. 

Wskazania do diagnozy (i ewentualnie terapii) metodą INPP:

  • zaburzenia koordynacji ruchowej i równowagi (na rowerze, podczas pływania, podczas zabaw ruchowych itp.),

  • obniżona zdolność koncentracji i utrzymywania uwagi,

  • nieustalona lateralizacja,

  • choroba lokomocyjna,

  • nieumiejętność usiedzenia w miejscu,

  • nieumiejętność milczenia,

  • trudności w nauce czytania,

  • trudności w nauce pisania,

  • trudności w nauce matematyki (pomimo normy intelektualnej),

  • trudności z nauczeniem się odczytywania czasu z zegara ze wskazówkami,

  • obniżona koordynacja wzrokowo-ruchową,

  • problemy z mową i artykulacją,

  • zaburzenia integracji sensorycznej,

  • rozbieżność pomiędzy pracami pisemnymi i wypowiedziami ustnymi,

  • nieprawidłowa pozycja podczas siedzenia,

  • problemy z utrzymaniem moczu w nocy powyżej 5-go roku życia,

  • lęki.

 

Niedojrzałość neuromotoryczna

Termin niedojrzałość neuromotoryczna (neuromotor immaturity – NMI) odnosi się do pominięcia jakiegoś etapu rozwoju dziecka lub zatrzymania rozwoju na wczesnym jego etapie. Każdy przeciętny, donoszony noworodek rodzi się ze zbiorem pierwotnych odruchów, które są hamowane lub kontrolowane przez wyższe ośrodki w mózgu w pierwszym roku życia. Jeżeli nie zostaną one wyhamowane w odpowiednim czasie, to pozostaną aktywne w ciele i mogą zakłócać rozwój różnych funkcji: równowagi, kontroli motorycznej, funkcjonowania wzroku i słuchu, koordynacji ręka-oko, umiejętności percepcyjnych i wielu innych. Może to prowadzić do objawów behawioralnych, takich jak: frustracja, nadpobudliwość i nadwrażliwość, brak równowagi pomiędzy zdolnościami i osiągnięciami. W miejsce zanikających w pierwszym roku życia odruchów pierwotnych pojawiają się odruchy posturalne, które powinny być w pełni dojrzałe po skończeniu przez dziecko wieku trzy i pół roku.

Według definicji INPP termin niedojrzałość neuromotoryczna oznacza występowanie zbioru przetrwałych odruchów pierwotnych powyżej szóstego miesiąca życia (ostatecznie powyżej 12 m.ż.) w połączeniu z brakiem lub niedojrzałością odruchów posturalnych powyżej wieku trzech i pół roku. Oznacza to, że Centralny Układ Nerwowy (CUN) funkcjonuje na poziomie dojrzałości motoryki odruchowej (motoryka odruchowa jest pierwszym etapem rozwoju ruchowego, po nim następuje duża motoryka, a potem dopiero mała motoryka). O opóźnieniu można mówić tylko wtedy, gdy nie występuje uszkodzenie CUN, ani choroba degeneracyjna mózgu.

 

KWESTIONARIUSZ PRZESIEWOWY

 

Badania (opublikowane w październiku 1998 roku w The British Journal of Occupational Therapy) wykazały, że u dziecka w wieku powyżej 7 lat zalecane jest pogłębione badanie pod kątem stopnia dojrzałości neuromotorycznej w przypadku, gdy na 7 lub więcej pytań zaznaczono odpowiedź „Tak”.

 

Przesiewowy kwestionariusz dla dzieci:

  1. Czy w najbliższej rodzinie występowały jakiekolwiek trudności z nauką?

  2. Czy wystąpiły jakiekolwiek medyczne problemy podczas ciąży?

  3. Czy poród przebiegał inaczej niż naturalnie (cesarskie cięcie, pomoc ręczna, kleszczowa czy próżniowa) bądź bardzo się przedłużał?

  4. Czy dziecko urodziło się przed bądź po planowanym terminie porodu (więcej niż dwa tygodnie przed lub więcej niż 10 dni po)?

  5. Czy waga urodzeniowa dziecka była niższa niż 2270 g?

  6. Czy dziecko miało jakiekolwiek trudności z przyjmowaniem pokarmu w pierwszych tygodniach życia bądź często mu się ulewało?

  7. Czy dziecko wymagało wzmożonej uwagi podczas pierwszych sześciu miesięcy życia (np. dużo płakało, mało jadło, mało spało itd.)?

  8. Czy dziecko pominęło jakiś etap rozwoju ruchowego (np. pełzanie, raczkowanie)?

  9. Czy dziecko z opóźnieniem nauczyło się chodzić (16 miesiąc życia bądź później)?

  10. Czy dziecko mówiło z opóźnieniem?

  11. Czy dziecko miało trudności z nauczeniem się ubierania samego siebie, zapinaniem guzików czy wiązaniem sznurowadeł po skończeniu szóstego roku życia?

  12. Czy dziecko ma alergię?

  13. Czy dziecko kiedykolwiek zareagowało nieprawidłowo po przyjęciu szczepionki?

  14. Czy dziecko ssało palec dłużej niż do skończenia piątego roku życia?

  15. Czy dziecku zdarzało się moczyć łóżko później niż po skończeniu piątego roku życia?

  16. Czy dziecko ma chorobę lokomocyjną?

  17. Czy dziecko miało trudności z nauczeniem się odczytywania czasu z zegara ze wskazówkami?

  18. Czy dziecko miało trudności z nauczeniem się jazdy na rowerze?

  19. Czy w którymkolwiek momencie rozwoju dziecko cierpiało z powodu częstych infekcji uszu, nosa, gardła czy dolnych dróg oddechowych?

  20. Czy podczas pierwszych trzech lat życia dziecko przebyło jakąkolwiek chorobę, która wywołała bardzo wysoką temperaturę, majaczenie lub drgawki?

  21. Czy dziecko ma trudności z chwytaniem piłki, robieniem przewrotów do przodu lub podczas lekcji wychowania fizycznego wydaje się bardziej niezdarne niż inne dzieci?

  22. Czy dziecko ma trudności z usiedzeniem nieruchomo w jednym miejscu nawet przez niedługi okres czasu?

  23. Czy dziecko wykazuje nadmierną reakcję na nagły hałas?

  24. Czy dziecko ma kłopoty z czytaniem?

  25. Czy dziecko ma kłopoty z pisaniem?

  26. Czy dziecko ma kłopoty z kopiowaniem?

  27. Czy dziecku postawiono jakąś diagnozę dotyczącą rozwoju?

Źródło http://www.inpp.pl/kwestionariusz-177.html